بازی در بالکن

بالکن، حتی اگر کوچک باشد، برای کودک یعنی هوای تازه، نور و صداهای بیرون، بدون این‌که از خانه بیرون بروید. بازی‌های این صفحه برای همین فضای محدود انتخاب شده‌اند: آبیاری یک گلدان، پیک‌نیک روی یک پتو، نقاشی از آسمان، یا راه رفتن پابرهنه روی چند سطح مختلف.

پیش از هر بازی، بالکن را از قد کودک نگاه کنید. هر چیزی را که بشود از آن بالا رفت، مثل صندلی، جعبه، گلدان بزرگ یا سطل وارونه، از کنار نرده دور کنید؛ بچه‌ها زودتر از آنچه فکر می‌کنیم از هر پله‌ای استفاده می‌کنند. فاصله‌ی میله‌های نرده و زیر آن را هم ببینید و اگر سر یا پای کودک از آن رد می‌شود، بازی را از نرده دور نگه دارید. کودک را حتی یک لحظه در بالکن تنها نگذارید.

ساعت بازی را با آفتاب تنظیم کنید. کف بالکن ظهر تابستان داغ می‌شود و کاشی خیس لیز است؛ صبح زود یا عصر معمولاً بهترین وقت است، و برای بازی‌های آبی یک حوله یا زیرانداز زیر پایش بیندازید.

فضای کم را به نفع خودتان به کار ببرید. به‌جای دویدن‌های طولانی، بازی‌هایی را انتخاب کنید که یک‌جا انجام می‌شوند یا چند قدم بیشتر نمی‌خواهند. گلدانی که هر روز با هم آبش می‌دهید، کودک را به تماشای رشد یک گیاه عادت می‌دهد، و یک پتو با چند کتاب، بالکن را به جای قصه‌گویی تبدیل می‌کند.

به چیزهای بیرون هم توجه کنید: گنجشک روی سیم، ابری که شکلش عوض می‌شود، ماشینی که رد می‌شود. همین‌ها برای بچه‌ی کوچک موضوع حرف زدن است و برای بچه‌ی بزرگ‌تر موضوع نقاشی. اگر همسایه‌ها نزدیک‌اند، آب‌بازی را طوری بچینید که آب از لبه پایین نریزد.