بعضی روزها بچه فقط دنبال یک کار تازه است، نه چیز خاصی. این‌جا ۱۵ ایده‌ی بازی خانگی را، از نوزادی تا شش سالگی، کنار هم گذاشته‌ایم؛ همه با وسایلی که احتمالاً همین الان در خانه دارید. هر کدام را که به سن و حوصله‌ی بچه‌تان می‌خورد امتحان کنید.
برای نوزاد و بچه‌ی نشسته (۶ تا ۱۲ ماهگی)
سواری روی پتو: بچه را روی یک پتوی نازک بخوابانید و خودتان آرام لبه‌ی پتو را بکشید تا کمی جلو برود. تکان آرام و صدای خندیدن شما، هیجان این بازی است.
توپ در جعبه: یک جعبه‌ی کفش سوراخ‌دار درست کنید و بگذارید توپ کوچک را توی سوراخ بیندازد و صدای افتادنش را بشنود. برایش از این سرگرم‌کننده‌تر چیزی نیست که خودش باعثش شده.
کیسه‌ی آب و اسفنج: چند تکه اسفنج رنگی را توی یک کیسه‌ی فریزر زیپ‌دار با کمی آب بگذارید و لبه‌اش را محکم ببندید. دستش را روی کیسه بگذارید تا فشار بدهد و حرکت آب و اسفنج را تماشا کند.
رقص با حوله: بعد از حمام، حوله‌ی تنش را دو طرف بگیرید و آرام تکانش بدهید؛ کمی موسیقی هم کمک می‌کند. برای بچه‌ای که هنوز نشسته هم امن است.
برای بچه‌ی راه‌افتاده (۱ تا ۲ سالگی)
جعبه‌ی لمس کنار تخت: چند وسیله با بافت‌های مختلف (پارچه نرم، قاشق چوبی، توپ خاردار پلاستیکی) را توی یک جعبه بریزید و بگذارید نوبتی بیرون بیاورد و لمس کند.
برقص و یخ بزن: آهنگ شادی بگذارید و با بچه برقصید؛ هر وقت موسیقی را قطع کردید، هر دو باید مثل مجسمه بی‌حرکت بمانید. این بازی تا چند سال بعد هم خنده دارد.
پاپ‌کورن‌بازی با پتو: چند توپ کوچک یا مچاله‌ی کاغذ را وسط یک پتو بگذارید، دو طرف پتو را با بچه بگیرید و بالا و پایینش کنید تا «پاپ‌کورن‌ها» بپرند.
برای بچه‌ی دو تا سه ساله
جابه‌جایی توپ‌های کاغذی: چند برگه‌ی روزنامه را با هم مچاله کنید و با قاشق یا دست توپ‌ها را از یک کاسه به کاسه‌ی دیگر منتقل کنید. کاری برای دست‌هایش و وقت‌کشی خوبی برای هر دویتان.
کوه حباب صابون: کمی مایع ظرف‌شویی و آب را با همزن یا نی هم بزنید تا کف غلیظی درست شود؛ بچه می‌تواند دستش را توی کف ببرد یا با نی حباب بسازد.
توپ نوبت‌بازی: روی زمین بنشینید و توپ را آرام به طرف هم بغلتانید. ساده به نظر می‌رسد ولی یاد گرفتن نوبت و منتظر ماندن برای این سن کار بزرگی است.
برای بچه‌ی سه تا چهار ساله
آب راه می‌رود: چند لیوان کوچک آب‌رنگ‌شده و یک قوطی قطره‌چکان یا سرنگ بی‌سوزن آشپزخانه بدهید تا آب را از لیوانی به لیوان دیگر منتقل کند. حوصله‌اش را روی میز آشپزخانه یا حمام می‌گیرد.
رقص رنگ‌ها روی شیر: کمی شیر توی یک بشقاب بریزید، چند قطره رنگ خوراکی روی آن بچکانید و با نوک انگشتی که به مایع ظرف‌شویی زده‌اید لمسش کنید؛ رنگ‌ها فرار می‌کنند. حتماً زیر نظر خودتان، چون طعمش وسوسه‌انگیز است.
برای بچه‌ی چهار تا شش ساله
کیسه‌های شانس: چند وسیله‌ی کوچک و متفاوت را در کیسه‌های کاغذی بپوشانید و بچه با دست، بدون نگاه کردن، باید بگوید چیست. برای شب‌های خسته‌کننده‌ی زمستان عالی است.
نقاشی از دل آسمان: روی زمین دراز بکشید و به ابرها یا سقف خیره شوید؛ هر کدام شکلی که در ذهنش می‌بینید (فیل، قلب، ماشین) را بگویید و بعد با مداد روی کاغذ بکشیدش.
توپ روی مقوا: یک تخته مقوای بزرگ را کمی خم کنید تا شیب بگیرد و با آن توپ‌های کوچک را به طرف یک هدف (مثلاً یک لیوان) هدایت کنید. هر بار شیب و فاصله را عوض کنید تا بازی تازه بماند.
چرا این بازی‌ها کافی‌اند
هیچ‌کدام از این ایده‌ها وسیله‌ی خاصی نمی‌خواهند؛ همه از چیزهایی ساخته شده‌اند که در آشپزخانه، کمد لباس یا سبد اسباب‌بازی خانه پیدا می‌شوند. وقتی حوصله سر می‌رود، لازم نیست دنبال چیز جدیدی بگردید؛ کافی است یکی از این‌ها را شروع کنید و ببینید بچه خودش بازی را کجا می‌برد.
برای دیدن بازی‌های بیشتر بر اساس سن دقیق بچه، صفحه‌ی کتابخانه‌ی بازی‌ها را هم ببینید.
