بازی در روز بیماری

وقتی کودک بیمار است، بهترین بازی آرام‌ترین بازی است: چیزی که در رختخواب یا روی مبل، با کمترین حرکت و کمترین وسیله انجام شود و هر لحظه بشود کنارش گذاشت. بازی‌های این صفحه برای همین روزها انتخاب شده‌اند؛ کوتاه‌اند، سروصدا ندارند و از کودک انرژی زیادی نمی‌خواهند. توصیه‌ی پزشک کودک همیشه مقدم است؛ این صفحه فقط درباره‌ی ساعت‌هایی است که بیدار است و حوصله‌اش سر رفته.

معیار انتخاب، انرژی خود کودک است، نه برنامه‌ی شما. اگر فقط حوصله‌ی شنیدن دارد، بازی‌ای بردارید که کار اصلی‌اش گوش دادن است: قصه‌ای که با هم جمله‌به‌جمله ادامه می‌دهید، شعری که فقط کلمه‌ی آخرش را او می‌گوید، یا عروسک جورابی که از کنار تخت با او حرف می‌زند. اگر کمی سرحال‌تر است، سراغ کارهای دستی آرام بروید: لمس چند تکه پارچه، کشیدن دور دستش روی کاغذ، یا نمایش سایه روی دیوار. برای کودک زیر یک سال، بازی یعنی صدای شما و چند لمس نرم؛ پارچه‌ای که آرام روی شکمش می‌افتد یا قصه‌ای زیر پتو.

بازی را کوتاه نگه دارید. پنج دقیقه‌ی خوب کافی است. اگر چشم‌هایش سنگین شد، رویش را برگرداند یا بی‌قرار شد، بازی همان‌جا تمام می‌شود و لازم نیست به آخرش برسید. بیشتر این بازی‌ها را می‌شود نیمه‌کاره رها کرد و ساعتی بعد از همان‌جا ادامه داد.

جا و وسیله را ساده بگیرید. یک سینی یا کتاب بزرگ روی پایش، سطح صافی برای کاغذ و مداد می‌شود. وسایل ریز را به رختخواب نیاورید؛ لای ملحفه گم می‌شوند و برای بچه‌ی کوچک خطر دارند. نور ملایم و صدای آرام خودتان بیشتر از هر اسباب‌بازی‌ای کمک می‌کند.

عروسک‌ها و اسباب‌بازی‌هایی را که این چند روز دست کودک بوده، بعد از این روزها بشویید یا با دستمال مرطوب تمیز کنید. اگر خواهر یا برادری در خانه هست، تا آن موقع وسایل بازی‌شان را جدا نگه دارید.

و اگر کودک فقط می‌خواهد در بغل شما باشد و هیچ بازی‌ای نمی‌خواهد، همین کافی است. این بازی‌ها برای وقتی است که دلش کمی سرگرمی می‌خواهد، نه برای پر کردن همه‌ی دقیقه‌های روز.